Irina and Jonas on internship at “Klein Kasteeltje – Brussel”

 

Zeven weken stage in het meest multiculturele kasteel van België. We nemen je mee voor een blik achter de schermen.

Petit château is een plaats waar je je in eigen land toch een beetje buitenlander voelt. Een samensmelting van verschillende culturen, mensen met allemaal eigen waarden en normen, andere gebruiken, elk zijn eigen taal. Kortom: een vat vol diversiteit met één gemeenschappelijk kenmerk, asiel.

De mensen die hier verblijven, zijn allemaal hun eigen land ontvlucht en wachten/hopen nu op een nieuwe thuis om hier aan een nieuwe (en betere) toekomst te bouwen. Er is plaats voor ongeveer 850 mensen: alleenstaande mannen, vrouwen met kinderen en gezinnen. Al deze mensen hebben de stap gezet om van een nieuw land hun (tijdelijke) thuis te maken. Voor velen is dit een traumatische ervaring die zij de rest van hun leven zullen meedragen.

Wij waren hier aan het werk als ergo’s. Onze opdracht bestond erin om wekenlang activiteiten te organiseren voor de bewoners. Hieronder volgt een korte samenvatting per doelgroep die we zagen.

De niet-schoolgaande kinderen (3-6 jaar) waren kinderen die, gezien het einde van het schooljaar, niet meer terecht konden op school. Zij zaten een hele dag op hun kamer of speelden buiten, maar hadden niet veel speelgoed dat hen stimuleert. De meeste kinderen hadden reeds een grote achterstand opgelopen door de reis. Door activiteiten te doen, kon hun niveau behouden blijven. Deze activiteiten werkten ontwikkeling stimulerend. Deze activiteiten kleedden we steeds in volgens een bepaald thema, meestal een creatieve activiteit waar ook taal, cultuur en schoolse basisvaardigheden aan bod kwamen.

De volwassen mannen (18+) waren met velen aanwezig. Zij leven met ongeveer 20 samen op grote slaapzalen. Elke dag zijn er enkelen die klusjes doen, anderen gaan naar de les, maar het overgrote deel deed een hele dag niets. Zij lagen dagen, weken, maanden op hun bed zonder ook maar iets te ondernemen. Door in te spelen op hun interesses probeerden we ze te activeren en laten participeren met sportactiviteiten. Dit medium bracht de meeste deelnemers tot handelen om occupationele deprivatie tegen te gaan.

De adolescenten brachten de meeste tijd van hun dag op school door, daarom zagen we hen enkel op woensdagnamiddag. Er werd gewerkt in twee aparte groepen (jongens en meisjes). Thema’s rond identiteit en hun rol als tiener opnemen, kwamen aan bod door middel van sport en creatieve activiteiten.

Na zeven weken kunnen we concluderen dat we hier als ergo een meerwaarde konden betekenen voor velen. Niet functioneren als activiteitenbegeleider, maar doelgericht en therapeutisch te werk gaan om occupationele deprivatie tegen te gaan. Door het uitvoeren van activiteiten voorkomen we dat zij in een sociaal isolement geraken. Zo blijven ze hun mogelijkheden behouden (of zelfs verbeteren) tot handelen, en laat dit nu net een hoofddoel zijn binnen de ergotherapie, toch?

Irina en Jonas

Studenten ergotherapie Odisee Brussel.

More TAPAS reflections from Jaszkotle – Poland

Het Tapas project in Polen geeft ons de kans om onze kijk op ergotherapie te verruimen en zelfstandig, ergotherapeutisch te werken.

Door de beperkte aanwezigheid van mentoren waren we op onze eigen creativiteit en kennis aangewezen om therapie te geven aan onze volgpatiënten. Ook kregen we de kans om kennis te maken met Poolse, voor ons onbekende methodes zoals Shantala massage, Vojta, sensorische integratie en Sherborne.

We de kans om manuele therapie uit te voeren, te snoezelen, maaltijdbegeleiding en individuele therapie rond fijne motoriek, cognitieve ontwikkeling, sociaal-affectieve ontwikkeling te geven aan onze volgpatiënten.

Tijdens een presentatie aan de universiteit van Wroclaw konden we onze eigen, Belgische visie op ergotherapie delen met Poolse studenten ergotherapie.

Het was een unieke, onvergetelijke, grensverleggende buitenlandse ervaring.

Liselot, Lotte en Mike

DCIM100GOPROGOPR4875.

DCIM100GOPROGOPR5088.

OT students in Jaszkotle – Wroclaw – Poland.

Last week our OT students started to work in Jaszkotle :
Sherborn, Shantala, Bobath, …
And of course there is also time for learning to know moer about Poland:
Wroclaw, Krakau, Auswich ….
Ook onze groep studenten in Jaszkotle – Polen zijn op gang gekomen:
Sherborn, Shantala, Bobath,…
En natuurlijk ook tijd voor wat verkennen van het Poolse land: Wroclaw, Krakau, Auswich…
Lieselot Vanhavere – Mike Laumen – Lotte Schuddinck

Students at our TAPAS initiatives in Nicaragua:

Some reflections of our students in Nicaragua:
During my internship in Escuela Cristal Esteli I began to have a lot of respect for the teacher here.You only have to do it: having under control a whole class with children with and without limitations andlearn them a lot of things. This week I did excercices on eye-hand coordination with a girl who suffered from the syndrom of down.
Charlotte Verbeelen
At Corazones Unidos  we can choose for ourselves to whom we give therapy and to whom occupational therapy can be a great benefit. This week laurane was giving therapy to two children with learning disabilities. It went all about colors and the alphabet.
Even if it doesn’t feel like that, we start outr second part of our internship here.
Next Wednesday we have an evaluation and we can go on with this feedback. In that way it will be an unforgetable experience for us and for Corazones Unidos.
We could work independently with some of the patients. We could give fine motoric activities to children and youngsters with crebral paresis and were giving math language to children with learning disabilities.
Every weekend we tried to visit and learn to know more about Nicaragua together with Charlotte.
Heleen Grauwels – Laurane Martens

Ergo studenten op stage in het Klein Kasteeltje : Asiel centrum Fedasil Brussel

Het Klein Kasteeltje te Brussel is een unieke context om als studenten ergotherapie stage te lopen. Céline en ik focussen ons op volgende doelgroepen: Franse les en educatieve spelletjes voor de niet-schoolgaande kinderen, creatieve therapie (in combinatie met sport) voor de schoolgaande kinderen, werken rond identiteit bij de tienermeisjes, sport voor de jonge mannen en tot slot nog de ouderen. Bij hen is het voornamelijk de bedoeling om een ontspannend moment aan te bieden waarbij ze koffie en/of thee kunnen drinken en praten over de dingen des levens. Vanuit onze beperkte, we lopen hier nog maar twee weken stage, ervaring hebben we geleerd dat er een enorme nood is aan activiteiten voor deze mensen. Er heerst een zeker niveau van occupationele deprivatie bij ieder van hen. Ze hangen de hele dag rond in het centrum of slapen om hun problemen te vergeten. Als ergotherapeut kan je voor deze mensen dus écht het verschil maken. Via onze activiteiten proberen wij hen te activeren om zinvolle momenten doorheen de dag te beleven. Daarnaast is dit ook een moment van loslaten, even weg van alle stress en onzekerheid, even weer gewoon jezelf kunnen zijn.

De activiteiten fungeren ook als veilige basis waarbinnen mensen hun verhaal kwijt kunnen. Iedereen heeft nood aan het uiten van zijn emoties en gevoelens, aan het luchten van zijn/haar hart. Wij bieden hen een luisterend oor. De traumatische gebeurtenissen in het land van herkomst, de reis naar België, het verblijf in vluchtelingenkampen, de discriminatie en onzekerheid hebben deze mensen getekend voor het leven. Het is echter zo dat wij hun verleden niet meer kunnen veranderen, wat gebeurt is, is helaas gebeurt maar wij kunnen wel een meerwaarde bieden aan hun heden en de toekomst. Wij proberen op een ergotherapeutische, onderbouwde manier terug zin te geven aan het leven.

Lana & Céline

 

Workshops lectures about OT with assylum seekers in Brussels. Workshops en lezingen over ons project in Fedasil

We zijn in oktober  gestart met een tour van lezingen en workshops over “ergotherapie bij asielzoekers”: op stage en werken in een “non traditional” workfield.

Op de dag van de ergotherapie aan HOGENT.

Een tweede keer in HOWEST Kortrijk in december 2016

Staan nog op het programma :

Ugent: masteropleiding

Thomas More Geel: Bachelor opleiding ergotherapie

Artevelde Gent: international students (tweede keer)

Turku Finland: TUAS

 

We started in oktober (day of OT) with a tour of workshops and lectures about “OT with asyllum seekers, or working in a non traditional workfield.

We came in HOGENT and  HOWEST end of 2016

We have to go to :

UGent(master OT), Thomas More Geel, Artevelde university of Applied Sciences Gent (international students), TUAS Turku Finland.

This all before summer 2017.

Always ready to bring this to your university too.

 

Luc

 

 

 

A day of the students and TAPAS volunteers in Jaszkotle – Poland

Onze dag begint met het aanleren van het zelfstandig eten aan onze volgkindjes. Een hele opgave, want het is veel leuker het eten door te zaal te gooien dan in je mond te stoppen.

Nadien is het onze beurt om te ontbijten. De rest van de voormiddag geven we Shantala massages (zie onderstaande foto), Sherborne en andere therapieën.

In de namiddag mogen we ons helemaal uitleven als ergo! We werken al spelenderwijs rond kleuren, aantallen, lichaamsdelen,… (ja hoor, allemaal in het Pools).

We geven de kindjes de kans om hun creativiteit de vrije loop te laten gaan en terwijl  stimuleren we hun motoriek. Van een win-winsituatie gesproken! Dit resulteert in prachtige tekeningen: en fier dat ze waren! Iedereen in de instelling heeft hun tekeningen mogen bewonderen.

Na inspanning volgt ontspanning. Onze jongste volgkindjes mochten de wereld buiten ontdekken. Ruiken, voelen, zien en horen. Hun zintuigen werden overspoeld door prikkels. Ook dit hebben we geweten, eens na de middag waren ze volledig uitgeput en wouden ze alleen maar slapen.

Jonas en Lore. (ergostudenten, Odisee Brussel)

The day starts with a session about eating independently. A big job because you can have more fun by throwing the food around you. 😉

After that it is our time to have breakfast. Untill noon we are busy with giving Shantala massage, sherborn exercices and other therapies.

We can give the opportunity to the children to be creative and try to stimulate their motoric abilities. Result: beautiful drawings. You can guess that they wery proud of it.

After a lot of efforts you need a relaxation. The children can discover the world outside now.Smelling, feeling, observing, hearing. A lot of stimuli for them.

After all those efforts the only thing the children wanted was going to sleep.

End of a nice day in the “Jana Pawla 2 – institute” Jaszkotle – Poland.

Lore and Jonas. (OT students, Odisee Brussels)

jonas-buiten jonas-en-lore kabouter lore wroclaw universiteit

Occupationele deprivatie in het fedasil centrum “Klein Kasteeltje” Brussel.

Ervaringsverslag van twee studenten ergotherapie, Ruby Colle en Mira Juwet,  op stage in het Klein Kasteeltje.

Binnen het Klein Kasteeltje werken we met verschillende groepen ter bestrijding van occupationele deprivatie. Occupationele deprivatie is de toestand waarbij de persoon geen activiteiten meer kan uitvoeren die voor hem belangrijk en zinvol zijn, dit door situationele omstandigheden. Door een gebrek aan zinvolle activiteiten kan een persoon in een negatieve spiraal terechtkomen zowel op niveau van gedachtegang, emoties, als gedragingen. Vele mensen hebben dagenlang niets te doen, ze mogen/kunnen niet werken en hebben niet genoeg financiële middelen om zich aan te sluiten bij diverse verenigingen. Er worden binnen het Klein Kasteeltje verschillende activiteiten georganiseerd, maar dit beantwoordt niet voldoende aan de noden van alle bewoners. Daarom zullen wij luisteren naar welke activiteiten zij eventueel willen doen en via deze media aan verschillende doelen werken. We werken met alle doelgroepen rond vaardigheden die hen in de toekomst kunnen helpen om makkelijker te integreren in deze maatschappij. De verschillende vaardigheden zijn zeer uiteenlopend. Bij de peuters bijvoorbeeld is het voornaamste doel waaraan we werken dat zij zich tijdens de therapie zodanig veilig voelen zodat ze kind kunnen zijn en deze rol ten volle kunnen uitvoeren. Dit doen we door hen in een kindvriendelijk lokaal activiteiten aan te bieden waarbij ze zich kunnen ontspannen en hun motoriek kan verbeteren. Een andere doelgroep die we hebben zijn de jonge mannen. Deze hebben vooral nood aan een uitlaatklep waarbij ze zich kunnen ontspannen. We proberen ook via de verschillende media ervoor te zorgen dat zij verantwoordelijkheden leren opnemen, regels leren volgen en dergelijke. Eén keer per week hebben we ook een sessie met de tienermeisjes. Zij moeten vaak de rollen van hun ouders overnemen en voor de kleinere broertjes en zusjes zorgen. We vinden het belangrijk dat ook zij tijdens onze sessies hun rol als kind kunnen opnemen en hun identiteit versterken. Deze doelstellingen bekomen we aan de hand van te werken met materialen waarbij ze zich kunnen opmaken en onderscheiden van anderen. De creatieve therapie wordt tweemaal per week gedaan met de kinderen van de lagere school. Deze is vooral gericht op het aanbieden van kansen om belevingen te kunnen uitdrukken en dit op een creatieve manier. Hiermee werken we preventief, zodat ze een uitlaatklep hebben, een kans hebben om kind te zijn en om eventuele trauma’s te kunnen verwerken. We voeren met hen zoveel mogelijk activiteiten uit waarbij ze een bepaalde gedachte of een bepaald beeld in woorden moeten brengen. We zijn gestart met het verwoorden van hun dromen en deze aan een dromenvanger te hangen en we zijn geëindigd met het maken van een filmpje (in groep) rond pesten.

 

mira-1 henna2 dreamcatcher-3 peuters-4 ruby-5 jongemannen-6 volley-7