A day of the students and TAPAS volunteers in Jaszkotle – Poland

Onze dag begint met het aanleren van het zelfstandig eten aan onze volgkindjes. Een hele opgave, want het is veel leuker het eten door te zaal te gooien dan in je mond te stoppen.

Nadien is het onze beurt om te ontbijten. De rest van de voormiddag geven we Shantala massages (zie onderstaande foto), Sherborne en andere therapieën.

In de namiddag mogen we ons helemaal uitleven als ergo! We werken al spelenderwijs rond kleuren, aantallen, lichaamsdelen,… (ja hoor, allemaal in het Pools).

We geven de kindjes de kans om hun creativiteit de vrije loop te laten gaan en terwijl  stimuleren we hun motoriek. Van een win-winsituatie gesproken! Dit resulteert in prachtige tekeningen: en fier dat ze waren! Iedereen in de instelling heeft hun tekeningen mogen bewonderen.

Na inspanning volgt ontspanning. Onze jongste volgkindjes mochten de wereld buiten ontdekken. Ruiken, voelen, zien en horen. Hun zintuigen werden overspoeld door prikkels. Ook dit hebben we geweten, eens na de middag waren ze volledig uitgeput en wouden ze alleen maar slapen.

Jonas en Lore. (ergostudenten, Odisee Brussel)

The day starts with a session about eating independently. A big job because you can have more fun by throwing the food around you. 😉

After that it is our time to have breakfast. Untill noon we are busy with giving Shantala massage, sherborn exercices and other therapies.

We can give the opportunity to the children to be creative and try to stimulate their motoric abilities. Result: beautiful drawings. You can guess that they wery proud of it.

After a lot of efforts you need a relaxation. The children can discover the world outside now.Smelling, feeling, observing, hearing. A lot of stimuli for them.

After all those efforts the only thing the children wanted was going to sleep.

End of a nice day in the “Jana Pawla 2 – institute” Jaszkotle – Poland.

Lore and Jonas. (OT students, Odisee Brussels)

jonas-buiten jonas-en-lore kabouter lore wroclaw universiteit

Occupationele deprivatie in het fedasil centrum “Klein Kasteeltje” Brussel.

Ervaringsverslag van twee studenten ergotherapie, Ruby Colle en Mira Juwet,  op stage in het Klein Kasteeltje.

Binnen het Klein Kasteeltje werken we met verschillende groepen ter bestrijding van occupationele deprivatie. Occupationele deprivatie is de toestand waarbij de persoon geen activiteiten meer kan uitvoeren die voor hem belangrijk en zinvol zijn, dit door situationele omstandigheden. Door een gebrek aan zinvolle activiteiten kan een persoon in een negatieve spiraal terechtkomen zowel op niveau van gedachtegang, emoties, als gedragingen. Vele mensen hebben dagenlang niets te doen, ze mogen/kunnen niet werken en hebben niet genoeg financiële middelen om zich aan te sluiten bij diverse verenigingen. Er worden binnen het Klein Kasteeltje verschillende activiteiten georganiseerd, maar dit beantwoordt niet voldoende aan de noden van alle bewoners. Daarom zullen wij luisteren naar welke activiteiten zij eventueel willen doen en via deze media aan verschillende doelen werken. We werken met alle doelgroepen rond vaardigheden die hen in de toekomst kunnen helpen om makkelijker te integreren in deze maatschappij. De verschillende vaardigheden zijn zeer uiteenlopend. Bij de peuters bijvoorbeeld is het voornaamste doel waaraan we werken dat zij zich tijdens de therapie zodanig veilig voelen zodat ze kind kunnen zijn en deze rol ten volle kunnen uitvoeren. Dit doen we door hen in een kindvriendelijk lokaal activiteiten aan te bieden waarbij ze zich kunnen ontspannen en hun motoriek kan verbeteren. Een andere doelgroep die we hebben zijn de jonge mannen. Deze hebben vooral nood aan een uitlaatklep waarbij ze zich kunnen ontspannen. We proberen ook via de verschillende media ervoor te zorgen dat zij verantwoordelijkheden leren opnemen, regels leren volgen en dergelijke. Eén keer per week hebben we ook een sessie met de tienermeisjes. Zij moeten vaak de rollen van hun ouders overnemen en voor de kleinere broertjes en zusjes zorgen. We vinden het belangrijk dat ook zij tijdens onze sessies hun rol als kind kunnen opnemen en hun identiteit versterken. Deze doelstellingen bekomen we aan de hand van te werken met materialen waarbij ze zich kunnen opmaken en onderscheiden van anderen. De creatieve therapie wordt tweemaal per week gedaan met de kinderen van de lagere school. Deze is vooral gericht op het aanbieden van kansen om belevingen te kunnen uitdrukken en dit op een creatieve manier. Hiermee werken we preventief, zodat ze een uitlaatklep hebben, een kans hebben om kind te zijn en om eventuele trauma’s te kunnen verwerken. We voeren met hen zoveel mogelijk activiteiten uit waarbij ze een bepaalde gedachte of een bepaald beeld in woorden moeten brengen. We zijn gestart met het verwoorden van hun dromen en deze aan een dromenvanger te hangen en we zijn geëindigd met het maken van een filmpje (in groep) rond pesten.

 

mira-1 henna2 dreamcatcher-3 peuters-4 ruby-5 jongemannen-6 volley-7

4 Spanish students in Jaszkotle Poland

Last summer 4 students went to our project Jana Pawla 2 , Jaszkotle in Poland to do some weeks of unforgetable internship.

Sara Rubio and Nicoleta Caulea : students in physioterapia universidad San Jorge Zaragoza.

Elena Lopez and Victoria Riquelme : students in terapia ocupacional Universidad de Zaragoza Unizar.

They learned how to work in an interdisciplinary team context.

Here you can read some of their relections and see some of their pictures.

Nicoleta Caulea:

Desde siempre he tenido un vínculo especial con los niños y me encanta estar con ellos y esta experiencia me ha servido también para confirmar el hecho de lo increíble y la satisfacción que se siente al sacarles una sonrisa y que a pesar de que en ocasiones sea duro trabajar con ellos es muy gratificante.

También me ha servido para tener un primer contacto con niños con discapacidad y para ver la diferencia que hay en los intereses y en la forma de juego según la edad.

Al ser niños huérfanos por mi parte he generado un gran cariño hacia ellos y de algún niño en especial ha sido muy duro separarme. 

Sara Rubio Pérez.

Una experiencia enriquecedora que quiero volver a vivirla muy pronto para aprender más.

actie-1 actie-2 actie-3

groep

Thanks again for your contribution from TAPAS side.

Luc.

 

Occupational Therapy students doing practice in an asyllumcenter in Brussels.

Sarah en Valerie zijn studenten ergotherapie en doen momenteel stage in het Klein kasteeltje te Brussel. Vier dagen in de week organiseren zij een kinderatelier. Dit organiseren ze voor de kinderen die nog niet naar school kunnen gaan, omdat ze nog niet op een school geplaatst zijn.

De ateliers worden op een ergotherapeutische wijze in kaart gebracht en uitgevoerd. Zij trachten zowel de interesses als noden te integreren in hun project. Deze kinderen komen vanuit een maatschappelijk kwetsbare situatie en zijn op zoek naar meer persoonlijke aandacht en waardering.  Mits een beperkte toegang tot het schoolse aanbod, bieden zij op een speelse manier schoolse en creatieve activiteiten. Deze kinderen worden zowel op socio-emotioneel als participatief vlak ondersteund.

Het aanleren van schoolse vaardigheden wordt gedaan door middel van spel, training en creatieve therapie.



 

Aankondiging

Tumbador vzw, is op zoek naar een ergotherapeut die hun team in Peru een jaar lang wil versterken. Tumbador vzw biedt revalidatie aan kinderen en jongeren met een fysieke beperking in Guatemala en Peru. Met meer  vragen kan je  steeds terecht bij medewerkersbeleid@tumbador.be

Tumbador vzw

Revalidatie in Guatemala en Peru

Veerle Deckers

Medewerkersbeleid medewerkersbeleid@tumbador.be

Projectwerkgroep Ayacucho & San Miguel aya-sm@tumbador.be

http://www.tumbador.be

Some reports and photo’s from students doing practice in our Nicarguan projects.

foto granada

Verslag Diericx Alejandra Studente orthopedagogie Hogent

Ik loop stage in Corazón Contento, gelegen in Nicaragua (Granada). Dit is een centrum voor personen met een beperkingen.

Het centrum biedt zorg, stimulatie en vroegtijdige behandeling (fysiotherapie, psychotherapie en ondersteuning op gebied van taal) aan kinderen van 0 tot en met 10 jaar. Deze kinderen kampen met een fysieke, verstandelijke beperking of problemen op vlak van taal die vaak hun ontwikkeling belemmeren.

Het centrum biedt ook ergotherapie aan jongeren en volwassenen met een fysieke, verstandelijke, psychosociale dysfunctie  of die kampen met problemen tijdens de ontwikkeling (bv. Leerproblemen).

Ten eerste wil ik jullie bedanken voor de gegevens die onze docent van jullie gekregen heeft. Mede dankzij jullie heb ik een geweldige ervaring achter de rug, gedurende deze drie maanden.

Ik ben ook twee andere centra gaan bezoeken (een school voor kinderen met een beperking en een dagcentrum voor personen met een beperking). Dit is een groot verschil in vergelijking met Corazón Contento. Ik kan met zekerheid zeggen dat het centrum op deze korte jaren gegroeid is naar een goed ontwikkeld centrum met professionele begeleiders. Natuurlijk kan je dit niet vergelijken met in België, maar als je weet hoe de cultuur en het leven in Nicaragua is, kan ik alleen maar chapeau zeggen voor hetgeen wat alle mensen daar tot nu toe gerealiseerd hebben.

Een stage in het buitenland is dan ook sowieso anders dan een binnenlandse stage. Het is niet altijd even eenvoudig waar je terecht zal komen. Ik ben dan ook heel tevreden dat ik in dit centrum terecht ben gekomen.

Er is steeds een heel opgewekte sfeer. Dit zorgt ervoor dat je steeds je dag goed begint. Het is natuurlijk minder professioneel als in België. Toch merk je dat collega’s of toch enkele hieraan belang hechten en hier naartoe streven.

Ook op vlak voor de cliënten, streeft het centrum naar een kwaliteitsvol leven.

Ze proberen de kinderen optimaal te stimuleren op alle ontwikkelingsgebieden. Bij de volwassenen proberen ze hun vooral te integreren in de maatschappij. Ook dit verloopt heel goed ondanks dit niet altijd even eenvoudig is.

 

Stage in Iniciativa Colibri: Jochem Keymeulen en Laura Beetens: studenten orthopedagogie Hogent.

Doelgroep Het is een onafhankelijk theaterproject dat werkt met straatkinderen in een bepaalde buurt in Esteli. Er zijn in totaal 3 verschillende groepen. Ten eerste is er ‘Cuentos Creativos’. Dit is de jongste en kleinste groep met kinderen tussen 5 en 7 jaar. Deze kinderen komen 2x per week 1u naar het project waar ze werken rond verhalen en toneel. Ten tweede is er ‘Teatro  Infantil’. Dit is de middengroep met het meest aantal kinderen tussen de 8 en 10 jaar. Deze groep heeft elke zaterdagvoormiddag van 8u tot 12u lessen. Ten laatste is er de groep ‘Teatro con Adolescentes’. Deze groep is voor kinderen tussen 11 en 15 jaar. Deze komt 2x per week 1,5u samen om te werken rond theater.

Noden van kinderen Bij de jongste groep, Cuentos Creativos, is er een nood aan sociale omgangsvormen. Aangezien het straatkinderen zijn, wordt er hier minder belang aan gehecht in de opvoeding. In verband met mijn bachelorproef heb ik rond deze sociale omgangsvormen gewerkt aan de hand van creatieve verhalen. Elke week heb ik een kort verhaal verteld rond 1 sociale omgangsvorm zoals bijvoorbeeld dankbaar zijn, ‘alstublieft’ zeggen, respect hebben voor anderen en materiaal, zich leren verontschuldigen,… Daarna waren er enkele oefeningen en speelden we spelletjes dat aan het thema gelinkt waren. Volgende doelen heb ik bij deze groep proberen bereiken:

1: Zichzelf op een degelijke manier kunnen voorstellen aan anderen

2: Beurt kunnen afwachten en naar elkaar luisteren door middel van het hand opsteken om het woord te vragen.

3: Respect hebben voor materiaal en tegenover andere personen

4: Het begrip dankbaarheid kunnen toepassen in verschillende situaties

5: Op een correcte manier vragen stellen met het woord ‘alstublieft’

6: Zichzelf leren verontschuldigen in verschillende situaties

Voorlopig zijn deze sessies al goed gelukt, en probeer ik alles zoveel mogelijk toe te passen. Natuurlijk is er bij deze kinderen nog veel oefening nodig.

 

Belevenis/ervaring

Ik vind het een geweldige ervaring en ben zeer blij dat ik deze kans heb gekregen. Ik geloof dan ook dat deze kinderen echt iets bijleren en dit geeft me een goed gevoel. Het project zelf is in het algemeen klein maar de werking verloopt zeer goed. Ik geloof dan ook dat het in de toekomst zeer waarschijnlijk zal uitbreiden. Er is sinds dit jaar een nieuwe groep (Cuentos Creativos) en hopelijk komen er nog enkele groepen bij. Het is een zeer mooi initiatief van Maria Centeno- Tercero omdat ze deze kinderen zoveel mogelijk van straat probeert te houden met dit project. Ze wil deze kinderen een kans geven om een persoonlijkheid te ontwikkelen en in deze theaterlessen kunnen ze zich ontplooien. Ik heb dan ook heel veel respect voor haar dat ze dit allemaal vrijwillig en op eigen krachten heeft opgestart.

colibri

 

Dank vanwege TAPAS vzw. voor hun inzet.

Thanks/ Gracias Jochem, Laura, Alejandra.

 

TAPAS Sponsortrip.

BEDANKT AAN ALLE WANDELAARS EN FIETSERS om ook van deze editie een geslaagde sponsortocht te maken en HOPELIJK TOT VOLGEND JAAR!

 

Thank you very much to all attendants of the 3rd sponsortrip.

Muchas gracias a todos los paseantes y cyclistas. P1040053 Facebook-20151006-105402P1040051 Facebook-20151006-105430 Facebook-20151006-105508

! Interesse in de droedels en de oplossingen? Mail naar eveliendewachter@hotmail.com
! Er zaten wel geteld 2077 rode boontjes in de glazen bokaal!

WINNAAR DROEDELZOEKTOCHT

Proficiat Siebe Vercruysse! Jij bent de winnaar van de droedelzoektocht met 56/60, je hebt ook een goede gok gedaan op het aantal rode boontjes in de pot. Gudrun en Kurt staan op een eervolle 2de plaats met ook 56/60. Jullie winnen een cinematicket!

BEDANKT AAN ALLE WANDELAARS EN FIETSERS om ook van deze editie een geslaagde sponsortocht te maken en HOPELIJK TOT VOLGEND JAAR!

! Interesse in de droedels en de oplossingen? Mail naar eveliendewachter@hotmail.com
! Er zaten wel geteld 2077 rode boontjes in de glazen bokaal!